[PSE]CH2. -The Cryptic Disguise

posted on 04 Sep 2013 18:34 by moonlight-sama
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 

 
 
"ท่านสาวกของพระผู้เป็นเจ้า .... มีอะไรให้ผมรับใช้รึป่าวครับ?"
 
"โปรดให้อภัยบาปของลูกแกะน้อยด้วยเถิด ... ผมก็แค่ลูกแกะหลงบาปตัวหนึ่ง"
 
"อา ..... อย่าทำแบบนั้นสิครับ (ยิ้มลำบากใจ)"
 
"เวลาที่รู้ว่าผมเป็นใครน่ะ ช่วยทำหน้าตาให้มันได้อารมณ์สุดๆไปเลยนะ
 
....อา...น่าสมเพชจัง ...
 
 
ขอบคุณนะที่เลี้ยงดูปีศาจอย่างผม (แสยะยิ้ม)"
 
 
 
 
 
 
 
 
.
 
.
 
.
 
 
 
 
.
 
 
 
.
 
 
 
(เพื่อคอมมิคยาวๆ1หน้า)
 
*************************************
 
 
 
 
 

บุรุษร่างสูงโปร่งเดินไปตามทางที่ถูกขีดเส้นไว้


 

จะเทพหรืออะไรมันก็โง่เง่าทั้งนั้นแหละ


เป้าหมายของเขาก็แค่ทำตาม “คำสั่ง” ให้ “ลุล่วง”




“ข้ารู้แล้วว่าเขาต้องส่งเจ้ามา” ร่างบางยิ้มก่อนจะหันกลับมามองอีกคนด้วยท่าทางสบายๆ


“รู้แล้วก็พูดง่ายหน่อย” น้ำเสียงยียวนตอบกลับ มีดสีเงินวาววับทอประกายในมือ “ส่งหัวสวยๆนั้นมาหน่อยสิครับ มาดาม…”


“คงยากนะเจ้าหนู” เธอหัวเราะเบาๆด้วยเสียงที่ชวนให้อารมณ์เสีย คมมีดตวัดเข้ามาแต่ก็พลาดที่จะทำรอยบนใบหน้าสวยๆนั้นอย่างน่าเสียดาย…


“ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไร” เทพีไอริสถอยหนีได้ทันทุกกระบวนท่าที่พุ่งเข้ามาโจมตี นี่คือความสามารถของเธอ… ‘Mind scan’


“อย่าคิดนะว่…!”


“เจ้าแกะ?” อยู่ๆก็มีเสียงฝีเท้าและคนเรียกดังมาจากข้างหลัง ร่างโปร่งเสียจังหวะการเคลื่อนไหวทันที


“...!!” ดวงตาสองสีหันกลับไปมองคนที่มาเรียกเขาไว้ เขาได้ยินเสียง ‘พรึบ’ และเมื่อหันกลับไปเธอก็ไม่อยู่ที่นั้นเสียแล้ว


บัดซบ!!!


ร่างโปร่งสบถในใจอย่างหัวเสียเป็นที่สุด เขาหันกลับไปมองคนที่เรียกไว้อีกครั้งก่อนจะเผยยิ้มลำบากใจ


“ครับ? ...ไอ้บ้า

.

.







เวอร์มองท์ เคีย หยุดยืนอยู่เบื้องหน้าหญิงสาวที่ถูกขนานนามว่าเทพีไอริสอีกเป็นครั้งที่สอง สีหน้าตอนนี้ไม่ได้มีความรู้สึกเล่นๆเหมือนครั้งแรกแม้แต่น้อย


“เจอกันอีกแล้วนะครับ” เขายิ้มจนเหมือนกับแสยะ มันช่างน่ารำคาญกับการที่ต้องตามหาคนที่หนีไวยิ่งกว่าแมลงสาบโดนยาฆ่าแมลง

แน่นอน..เขากำลังหงุดหงิด


“เจอกับปิศาจอย่างเจ้าบนสรวงสวรรค์เช่นนี้ข้าควรจะดีใจสินะ” เธอยังคงรอยยิ้มประดับด้วยท่าทางยียวน “เขาส่งเจ้ามาสังหารข้างั้นสิ?”


“อย่าถามในเรื่องที่คุณก็รู้อยู่แล้วสิครับมาดาม” เสียงนั้นกดต่ำลงอย่างขัดใจ “คุณเป็นคนฉลาด… คงรู้ว่าคุณก็ต้องตายด้วยสินะ”


“หืม?” เธอหัวเราะ “จะฆ่าข้างั้นรึ? เจ้าคิดจะเอามีดทื่อๆในกระเป๋าโค้ทข้างขวาของเจ้าสังหารข้างั้นหรือ?”


“ฮึ่ย….” คิ้วเรียวกระตุกมุ่น ร่างโปร่งเมื่อโดนรู้ไต๋ก็พุ่งเข้าหาอีกฝ่ายแล้วดึงมีดขึ้นมาฟันทันที


“โง่จริงๆ เจ้าก็รู้ว่าทำอะไรข้าไม่ได้” นางหัวเราะเสียงใสพร้อมหลบไปทางโน้นทีทางนี้ที ดวงตาหวานพราวระยับราวกับจะเยาะเย้ยถากถาง


ยัยป้านี่!!!!!


ในจังหวะที่เขากำลังจะพุ่งไปไฝว้ร่างบางให้รู้แล้วรู้รอด….


กริ๊ง….


เสียงเหรียญๆหนึ่งค่อยๆกลิ้งมาขวางตรงกลางระหว่างเธอกับเขาเอาไว้ มันหมุนสองสามทีก่อนจะหยุดแล้วแหมะลงที่พื้น….


และก็ลูปเดิมที่เขาก้มลงไปมองเหรียญ ยัยป้าที่มีศักดิ์เป็นถึงเทพีก็หายวับไปอีกรอบอย่างไม่ต้องรอบทบรรยายตอนที่แล้ว…


ไอ้……………………


ถ้อยคำพรรณาถึงโคตรเหง้าเหล่ากอพ่อแม่ถึงพ่นออกมาทางความคิด ร่างโปร่งเดินไปหยิบเหรียญที่กลิ้งมาตกก่อนจะหันไปมองคนที่วิ่งตามเหรียญมาด้วยรอยยิ้ม


สวัสดีครับ ท่านสาวกของพระผู้เป็นเจ้า” เขากรีดรอยยิ้มบางเบาที่แสดงออกถึงความอ่อนน้อม...อ่อนน้อมจนแทบจะทึ้งคนตรงหน้าทิ้งซะเดี๋ยวนี้…


อ๊ะ ขอบคุณครับ....? เหมือนเคยเจอกันที่ไหนรึเปล่า” คำทักทายง่ายๆที่เจ้าพวกเทวทูตชอบทักเขาถามขึ้น ซึ่งเขาก็ยิ้มและตอบกลับไปโดยซ่อนความหงุดหงิดไว้ภายใน

 

@pinkychan

.

.




หลังจากนั้นเขาก็เจอกับเทพีไอริสอยู่เรื่อยๆ ถึงจะมีการปะทะกันประปรายบ้าง แต่ดูเหมือนเขาจะต้องมีอันเป็นไปให้มีคนมาขัดจังหวะทุกที


…...ไม่ทนแล้วว่อยยยยยย!!!!!!!


ร่างโปร่งหยิบปืนไรเฟิลจากซองขึ้นมาก่อนจะตั้งลำกล้องเล็งไปยังหญิงสาวที่อยู่ห่างออกไป


“ไม่ต้องไปหาตัวเจอถึงที่ ข้าก็ฆ่าเจ้าได้ ยัยหนูท่อโสโครก”

 





ปัง!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ภาพ : เค้าเอง

ฟิค : นุ้งม่าผู้ปลูกข้าว (ผปค.เซป)

----------------------

 

----TALK----

แถ่น แทน แทน แท้นนนนน!!!!

สวัสดีครับ เซียครับ

สวัสดีค่ะ โมจิค่ะ

ฮาาาาาาาาาาาาาาาาา

ขอบคุณทุกคนที่เล่นกันมานะคะ ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ขออภัยด้วย

ห่วงหาอาลัยอาวรแกะน้อยมากเลย ไม่อยากทิ้ง O<-<

ทำเควสไปท่องไป ไม่นะ มันเป็นคาร์ใช้แล้วทิ้ง ไม่ ม่ายยยยย

ที่เคยมองๆกันว่าน้องแกะดูซื่อๆ แต่จริงๆไม่ซื่อ ก็ตามคาร์เอสค่ะ ถึงภายนอกจะแสดงออกอีกแบบ แต่ภายในก็ยังเป็นเอส

ส่วนนิสัยหวงตัว เพราะไม่อยากโดนตัวกับเทวทูต ใส่หูฟังตลอดเพราะไม่อยากได้ยินเสียง ใช่ชุดปิดตัวและเอาขนปิดตัว เพราะไม่อยากให้ผิวสัมผัสกับอากาศเอลิเชี่ยน

(เควสนี้นัดกับม่าว่าเราวาด ม่าแต่งฟิค ทั้งของเอสและเซปเลย เราเลยหมดแรงไปกับคาร์ชีทนิดหน่อย O<-<)

ขอบคุณที่โรลกันมาและดูแล หมั่นไส้ กลั่นแกล้ง ปู้ยี้ปู้ยำ ลูกเรานะ ...orz

แอบอึดอัดนิดนึงตรงบอกใครไม่ได้ แต่ก็ลุ้นเซอร์ไพรส์ทุกคนนะคะ

 

เอาล่ะนะ ...

 

1 2 3...

 

เซอร์ไพรส์!!

 

 

(ท้ายเอนทรี่เนี่ยนะ?)

 

 



 

Comment

Comment:

Tweet

นุ้งเคียยยยยย
นุ้งเคียยยยยยยย 555555
กร๊ากกกกกกก โอย ชอบเพลงค่ะ /นั่งลูป
นั่งอ่าน เดี๋ยวนะ
"พุ่งไปไฝว้"
ไม่ได้อ่านผิดใช่ปะ กร๊ากกกกกก ไฝว้เลยอ่อ
เคียดโหด ล่อสไนเปอร์เลยหรอ /มวอง
โถ เคีย กลับมาเป็นเอสเถอะลูก
แอนเดรียรอขนแกะอยู่

#8 By EINNIF* on 2013-09-09 13:20

confused smile กร๊ากกกกกกกกก แกะหลอกเรา ฮ่า แต่ชอบคุณเคียนะน่าร๊าก น่าเสียดายจะไม่ได้เจอแล้ว T_T ยังไม่ทันได้บอกลาเลย ฮือ

#7 By Chocolate P. cocoji on 2013-09-08 18:29

คำด่าแต่ละคำ 55555555555555
นึกภาพเอสโดกนขนแกะ เอสแบกไรเฟิล..อืมม์.. /อะไร
ถ้าแกะน้อยจะสูงกว่าโจเอลล่ะก็นะ!!!
/โดนชกรัวๆ

#6 By @novia on 2013-09-08 12:51

ชอบคาร์ชีท กวนมากก 55555
เคียกับไรเฟิลรุ่นอบิสเท่มากจริงๆค่ะ ยอม
รู้สึกดีมาสมีส่วนร่วมในการขัดจังหวะ ฮืออ เคียยย //จับไถขน #มั่ย

#5 By [K]iet-z on 2013-09-08 05:48

เคียยยย TvT 
พี่ชายจะคิดถึงนายนะ //ฮาาาา
จะขำหรือสงสารตอนที่โดนขัดจังหวะดี /คือควรจะจริงจัง55 
 ชอบตอนงัดไรเฟิลขึ้นมามาก....มาดสไนเปอร์ของเคียมันกระแทกใจแม่ยก
ชอบเหตุผลต่างๆนานานั่นจริงๆเลย เซอร์ไพรส์จริงๆค่ะวันนี้ ประทับใจ 

#4 By Tatias on 2013-09-08 01:38

โอ้โห ปรบมือให้กับแต่ละคำด่า 555
แกะน่ารักกก ชอบภาพคาร์ชีท เขียนกวนมาก
สวมถุงมือนั่นเพราะรังเกียจสินะสินะ
เอสคะ ประสบการณ์การโดนโกนขนแกะเปนยังไงบ้างคะ 

#3 By SnellSnail on 2013-09-08 01:19

ไม่อยากคอมเมนต์เลยค่ะ ไม่อยากลงนามว่าเราอ่านเอนทรี่แล้ว
/น้ำตาจะไหลขอแชร์นะคะ
ขอบคุณที่มาโรลกับอลิเซียนะคะ ถึงจะแค่วันเดียวก็ตาม
บ๊ายบายนะคะเคีย แง 

#2 By Scena on 2013-09-08 01:18

5555555555+ สุดๆเลยอ่ะเธอ แล้วมาเล่นด้วยกันน๊าาาา XD

#1 By Bookvi_The_Exteen on 2013-09-08 00:32